1944 M1A1 155 mm działa 'Erika'

Wszystkie media

Video's

Zdjęcia

Ten działo M1A1 z II wojny światowej jest w dobrym ogólnym stanie, z płynnie działającymi mechanizmami podnoszenia i obrotu oraz w pełni funkcjonalnym zasobnikiem. Wyposażone w oryginalny pokrowiec na armatę oraz dodatkowe akcesoria, ten ważący prawie 6 ton element artylerii jest idealny do ciężkiego holowania lub jako imponująca ekspozycja muzealna.

Lokalizacja
Nederweert, Holandia
Rok budowy
1944
Kraj pochodzenia
Stany Zjednoczone Ameryki
Producent
Arsenał Rock Island
Typ
M1A1 działa 155 mm
Stan
W dobrym stanie

Szczegóły

Stan

Haubica o imieniu Erika

Ta haubica M1A1 z czasów II wojny światowej jest w niezwykle dobrym stanie. Wszystkie mechaniczne funkcje wydają się działać: mechanizmy podnoszenia i obrotu poruszają się płynnie, a zamek otwiera się bez oporów. Haubica jest kompletna z oryginalnym pokrowcem na działo i dodatkowymi akcesoriami, jak pokazano na zdjęciach. Pod warstwami farby wciąż widoczna jest dawna, nadana przez właściciela, ksywka 'Erika'. Jesteśmy pewni, że kryje się za tym ciekawa historia...

Ważąc niemal 6 ton, ten potężny kawałek artylerii doskonale nadaje się do poważnych ciągników artyleryjskich. Gdy jest w pełni uniesiona, haubica stanowi imponującą i dominującą ekspozycję w każdym muzeum.

Działo nadal jest sprawne. Niemniej jednak, BAIV może dezaktywować armatę zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz, jeśli to konieczne, może również zorganizować wszystkie niezbędne certyfikaty i pozwolenia na eksport. Związane są z tym dodatkowe koszty. Prosimy o kontakt z Tracks & Trade w celu uzyskania dalszych informacji na temat dostępnych możliwości.

Szczegóły techniczne

Producent
Rock Island Arsenal
Model
M1A1 155mm Haubica
Numer wozu
612
Model wozu (podzielona przyczepa)
M1A1, Lufkin Fdy. & Mach. Co.
Data produkcji wozu
1944
Numer mechanizmu
3053
Typ mechanizmu
Odciąg M8, 155 mm
Producent mechanizmu
RHOE & Co. Inc.
Data produkcji mechanizmu
1944
Numer broni
Data produkcji broni
1945
Długość
24 ft 0 in (7.3 m)
Szerokość
2,4 m (8 stóp)
Wysokość
1,8 m (5 stóp 11 cali)
Długość lufy (ogółem)
3,79 m (12 stóp 5 cali) L/24,5
Kaliber
6,1 cala (155 mm)
Waga
12,800 lb (5,800 kg)
Wzniesienie
−2° / +63°
Operacyjny zasięg strzału
16 000 jardów (14 600 m)
Załoga
11
Liczba wyprodukowanych egzemplarzy
10.300 (w latach 1941 – 1953)
Zezwolenia i licencje
Wymagane są pozwolenia na deaktywację i (eksport)

Historia

Haubica 155 mm M114 jest ciągnioną haubicą opracowaną i użytkowaną przez Armię Stanów Zjednoczonych. Po raz pierwszy wprowadzono ją do produkcji w 1941 roku jako medium artyleryjskie pod oznaczeniem Haubica 155 mm M1. Służyła w Armii USA podczas II wojny światowej, wojny koreańskiej oraz wojny w Wietnamie, zanim została zastąpiona przez haubicę M198.

Artyleria ta była również wykorzystywana przez siły zbrojne wielu krajów. Model M114A1 wciąż pozostaje w służbie w niektórych państwach.

Przed i w trakcie II wojny światowej

W 1939 roku rozwój rozpoczął się na nowo, a na wiosnę 1941 roku pierwszy egzemplarz był gotowy do prób ogniowych, a po ich pomyślnym zdaniu został ustandaryzowany 15 maja 1941 roku jako Howitzer M1 na podwoziu M1. Sam haubica różniła się od starszego modelu wydłużoną lufą o długości 20 kalibrów oraz nowym mechanizmem zamka. Niezwykle był to jedyny mechanizm śrubowy 'powolny stożek' z przerywaczem, który wszedł do służby w USA po 1920 roku.

Podwozie było również używane przez działo kal. 4,5 cale M1. Przeszło ono szereg drobnych zmian w czasie. Oryginalne elektryczne hamulce Warnera zostały zastąpione hamulcami powietrznymi Westinghouse'a w M1A1. Zarówno podwozia M1, jak i M1A1 korzystały z podstawy strzelającej umieszczonej w środku osi, która została wydłużona za pomocą mechanizmu zapadkowego. M1A2 zastąpił zapadkę systemem podnośnika śrubowego i również zmodyfikował blokadę transportową. Podwozie M1A1E1 przeznaczone było do użytku w dżungli i błotnistym terenie, zastępując koła M1A1 zawieszeniem gąsienicowym, jednak projekt został zakończony po dniu V-J bez osiągnięcia produkcji. Podwozia T-9 i T-10 były projektami opartymi na stalach niskiej jakości, które zostały anulowane, gdy przestały być potrzebne. T-16 był lekkim podwoziem wykonanym z wysokiej jakości stali, które szacowano na oszczędność około 1200 lb (540 kg); prace rozpoczęły się w lipcu 1945 roku i trwały po wojnie, chociaż wydaje się, że nic z tego nie wyniknęło.

Nie wahaj się ze mną skontaktować

Ivo Rigter Sr.

Preferred language