Ivo Rigter Sr.
Założyciel i współwłaściciel BAIV i Tracksandtrade
+31 6 518 22 502 ivosr.rigter@tracksandtrade.comTen wyjątkowy Sd.Kfz. 251 to rzadkie znalezisko, z numerem podwozia 813885, wyprodukowane przez Hanomag w 1943 roku. Co więcej, posiada silnik z tego samego roku, co zapewnia jego autentyczność. Odkryty w rejonie Falaise w Normandii, ten pojazd prawdopodobnie służył w 12. Dywizji Pancernej SS podczas II wojny światowej.
Pojazd przeszedł renowację w klasie A, przywracając mu stan „jak nowy”. Przy odpowiedniej konserwacji ten Sd.Kfz. powinien zapewnić wiele lat niezawodnej służby.
To niezwykle rzadka okazja, aby stać się właścicielem fragmentu historii Niemiec z czasów II wojny światowej, starannie odrestaurowanego do swojego pierwotnego blasku.
Ten wyjątkowy Sd.Kfz. 251 to rzadki okaz, z numerem podwozia 813885, wyprodukowany przez Hanomag w 1943 roku. Co więcej, posiada oryginalny silnik z tego samego roku, co podkreśla jego autentyczność. Odkryty w rejonie Falaise w Normandii, uważa się, że pojazd ten służył w 12. Dywizji Pancernej SS podczas II wojny światowej.
Restauracja tego pojazdu była skrupulatnym procesem przywracania do stanu oryginalnego, z użyciem głównie materiałów z epoki i ściśle przestrzeganiem norm wojennych. Każdy detal, od nakrętek i śrub M8 o średnicy 14 mm po wojenne klasy jakości jak 8G i 10K, został wiernie zachowany. Instalacje elektryczne i obrotomierze wykonano zgodnie z dokładnymi specyfikacjami z 1943 roku, podczas gdy wnętrze i zewnętrze zostały odrestaurowane, aby odzwierciedlać stan pojazdu z czasów wojny, w tym odlewane gąsienice z oryginalnymi oponami NOS i oponami Continental z tamtej epoki. Pancerz w 80-90% jest oryginalny.
Pojazd przeszedł kompleksową odbudowę silnika, skrzyni biegów i dyferencjału, przywracając go do stanu "jak nowy". Przy odpowiedniej konserwacji ten Sd.Kfz. powinien zapewnić wiele lat niezawodnej służby. To niezwykle rzadka okazja, aby posiadać kawałek niemieckiej historii z czasów II wojny światowej, starannie przywróconej do swojej pierwotnej chwały. Sd.Kfz. nie ma rejestracji drogowej.
Uwaga:Nasz zaufany partner, BAIV, to uznawana firma zajmująca się renowacjami, posiadająca bogate doświadczenie w uzyskiwaniu rejestracji pojazdów holenderskich oraz pozwoleń na import/eksport. Mogą zaoferować pomoc w tych procesach w razie potrzeb; obowiązują pewne warunki. Zalecamy kontakt z Track & Trade przed przystąpieniem do licytacji, aby omówić dostępne opcje i ewentualne koszty z tym związane.
Pojazd Sd.Kfz. 251 (Sonderkraftfahrzeug 251) to niemiecki transporter opancerzony z czasów II wojny światowej, zaprojektowany przez firmę Hanomag, bazujący na wcześniejszym, nieopancerzonym pojeździe Sd.Kfz. 11. Sd.Kfz. 251 zaprojektowano, aby transportować Panzergrenadierów (niemiecką piechotę zmotoryzowaną) na pole bitwy. Pojazdy Sd.Kfz. 251 były najliczniej produkowanymi niemieckimi półgąsienicowcami wojny, z co najmniej 15 252 wyprodukowanymi pojazdami i ich wariantami przez siedmiu producentów. Użyteczność tego pojazdu skłoniła Armię Niemiecką do opracowania podobnie wyglądającego, ale krótszego i lżejszego pojazdu Sd.Kfz. 250 jako uzupełnienia.
Projekt
Wyróżniały się cztery główne modyfikacje modelu (Ausführung A do D), które stały się podstawą dla co najmniej 22 wariantów. Początkowa koncepcja dotyczyła pojazdu, który mógłby transportować pojedynczą drużynę dziesięciu pancernych grenadierów na pole walki, chroniąc ich przed ogniem nieprzyjacielskiej broni ręcznej, a także z pewną osłoną przed ostrzałem artyleryjskim. Dodatkowo standardowe zamontowanie przynajmniej jednego karabinu maszynowego MG 34 lub MG 42 umożliwiało pojazdowi prowadzenie ognia tłumiącego dla drużyny strzeleckiej zarówno podczas wysiadania, jak i w trakcie walki.
Pancerz
Płyty pancerne zostały zaprojektowane w celu zapewnienia ochrony przed standardowymi pociskami z karabinów i karabinów maszynowych (takimi jak pocisk 7,92×57 mm Mauser). Płyty czołowe miały grubość 14,5 mm; boki miały strome kąty, tworząc V-kształtne płyty o grubości 8 mm. Poziom ochrony oferowany przez ten pancerz zapewniał obronę przed zwykłymi (nietungstenowymi) pociskami AP karabinów, które mogły przebić około 8 mm pionowego pancerza.
Otwarte wnętrze
Pozytywne aspekty otwartego wnętrza obejmowały lepszą świadomość sytuacyjną oraz szybszą egrecyjność piechoty, a także możliwość rzucania granatów i strzelania ponad górną krawędzią przedziału bojowego w razie potrzeby, pozostając jednocześnie pod odpowiednim poziomem osłony poziomej. Minusem, jak w przypadku wszystkich opancerzonych transporterów osobowych tamtej epoki, była poważna podatność na wszystkie rodzaje ostrzału z wysoka; obejmowało to pożar pośredni z moździerzy i artylerii polowej, a także ogień broni ręcznej z wyżej położonych pozycji, rzucone granaty ręczne, koktajle Mołotowa oraz ostrzał z powietrza przez nieprzyjacielskie samoloty.
Modele
Pierwsze dwa modele (Ausf. A i B) były produkowane w niewielkich ilościach od 1939 roku. Modele Ausf. A i B można zidentyfikować po strukturze pancerza nosa, która składała się z dwóch trapezoidalnych paneli pancerza - dolny z nich posiadał wentylację chłodzenia silnika. Model B, który rozpoczął produkcję w 1940 roku, zlikwidował szczeliny boczne w przedziale walki. Model C, który rozpoczął produkcję w połowie 1942 roku, charakteryzował się uproszczoną, heksagonalną przednią płytą pancerną dla silnika. Modele od A do C miały tylne drzwi, które były wypukłe. Model C miał dużą produkcję, lecz był dość skomplikowany w budowie, angażując wiele kątowych płyt. Od początku 1943 roku rozwijano model D, aby zmniejszyć liczbę kątowych płyt nadwozia, upraszczając projekt i tym samym przyspieszając produkcję. Modele D można łatwo rozpoznać po jednoczęściowej nachylonej tylnej części, z płaskimi drzwiami.
Broń
Standardowa wersja transportera osobowego była wyposażona w karabin maszynowy 7,92 mm MG 34 lub MG 42 zamontowany z przodu otwartego przedziału, nad i za kierowcą. Drugi karabin maszynowy można było zamontować z tyłu na uchwycie przeciwlotniczym. Produkowano warianty do specjalistycznych zastosowań, w tym z działkami przeciwlotniczymi, lekkimi haubicami, działami przeciwpancernymi i moździerzami, a nawet dużymi niekierowanymi rakietami artyleryjskimi, jak również wersję z podczerwonym reflektorem stosowanym do wykrywania potencjalnych celów dla towarzyszących czołgów Panther wyposażonych w detektory podczerwieni.
Półgąsienicowy
Jednym z wyróżniających elementów konstrukcyjnych Sd.Kfz. 251 była obszerna powierzchnia gąsienic, charakteryzująca się projektem "luźnej gąsienicy" bez rolek zwrotnych dla górnej części gąsienicy. Sd.Kfz. 251 dysponował także systemem Schachtellaufwerk, w którym główne koła jezdne były nałożone na siebie, co było powszechne dla niemal wszystkich niemieckich półgąsienicowych pojazdów tego okresu. To rozwiązanie obniżało nacisk na podłoże i zapewniało lepszą przyczepność, kosztem znacznie większej złożoności w konserwacji. Sd.Kfz. 251 miał również mechanizm kierowniczy jak w czołgu, gdzie zwykła kierownica poruszała przednimi kołami, jednak po dalszym skręceniu kierownicy zatrzymywane były gąsienice, co umożliwiało skręt, tak jak w czołgu.
Ivo Rigter Sr.
Założyciel i współwłaściciel BAIV i Tracksandtrade
+31 6 518 22 502 ivosr.rigter@tracksandtrade.com