1941 Bergkanon 75/22

Dit kanon werd ontworpen en ontwikkeld in de naoorlogse periode (1941) als oplossing voor de slijtage- en vermoeidheidsproblemen van de Schneider 105/11 Berg Haubits. Zo werd, door gebruik te maken van de onderstellen, een 75 mm en 22 kaliber loop aangenomen, die, naar ontwerp, geschikt was voor berg eenheden.

Ze werden in Trubia geproduceerd tot 1944, toen de productie naar de fabriek in Sevilla verschoof. Hoewel tien jaar later een ander stuk (75/22 M-1951 twin-trail) in Sevilla werd gebouwd ter vervanging, werd het nauwelijks geproduceerd toen de meer veelzijdige en krachtige Oto Melara 105/14 M-56 houwitsers arriveerden, die effectief de Schneider 75/22 M-1941 vervingen.

Toch zag het actie in 1944 tijdens de UNE (PCE) invasie van de Aran Vallei in de zogenaamde "Herovering van Spanje" operatie.

Ontwerp

Het stuk was een enkeltrailsontwerp, met een gewicht van 764 kg in vuurovereenkomst, een lengte van 4,35 m en een breedte van 1,25 m.

De vuishoek was 124°, en de elevatiehoek was 711°. Het was uitgerust met hetzelfde schroefsluiting systeem als de Schneider 75/28 M-1906 (met aanpassingen voor het kleinere kaliber). Het had een metalen patroonhulzen afsluiting.

Net als de 105/11, kon het worden ontmanteld in 8 delen, maar de sluitingdrager was niet loskoppelbaar van de huls en bleef altijd aan deze verbonden voor transport op lastdieren. De bijgevoegde foto’s tonen het transport van een 75mm Pack Howitzer. Hoewel het een ander kanon betreft, is de transportmethode identiek, wat een duidelijke illustratie biedt van hoe het Cañón de Montaña 75/22 model 41 door bergachtig terrein werd verplaatst in die tijd.

Een ander verschil met de 105/11 is dat, vanwege de langere loop, het een mondingsvoorkeurspositie had, wat een balansmechanisme vereiste voor de elevatie en depressiebeweging van de loop. Dit systeem was bevestigd aan het rechterwangplaat en verbonden met de rechter aftakking door stangen die de beweging reguleren.

Inzet

Deze kanonnen waren in gebruik bij het Spaanse leger in de jaren 40, 50 en 60 in diverse berg- en veldartillerie eenheden (RACA 20, RAMIX 30, RAMIX 32, RAMIX 93, enz.). Ze waren in gevecht tijdens de UNE (PCE) invasie van de Aranvallei in de zogenaamde "Herovering van Spanje" operatie.

Vandaag de dag fungeert het nog steeds als een ceremoniële eigenschap op verschillende locaties en als decoratie in vele kazernes. In Cartagena is er een ereschutterij (toegewezen aan RAAA 73) met minstens 4 stuks. Er zijn ook saluutschoten aanwezig op de Canarische Eilanden, Ceuta en Melilla.